Występowanie w organizmie

Glutation jest w komórkach ssaków podstawowym niebiałkowym związkiem tiolowym. Jego wewnątrzkomórkowe stężenie waha się w zakresie od 0,5 do 10 mmol/l w zależności od rodzaju tkanki. Najwyższą zawartością glutationu charakteryzują się komórki wątroby i nerki [Murray R.K., Granner D.K., Mayes P.A., Rodwell V.W.: Biochemia Harpera, IV. PZWL, 2001]. W ośrodkowym układzie nerwowym glutation występuje głównie w komórkach gleju i w zakończeniach nerwów; ciała komórek nerwowych zawierają go znacznie mniej. Niemal 90% wewnątrzkomórkowego glutationu stanowi pula cytozolowa, około 10% - mitochondrialna. Ponadto obecność niewielkich ilości tego związku stwierdzono na terenie jądra komórkowego i retikulum endoplazmatycznego. Glutation występuje także w płynach ustrojowych takich jak osocze krwi i żółć. Zewnątrzkomórkowe stężenie glutationu jest jednak 3-4 razy niższe od wewnątrzkomórkowego. I tak przykładowo stężenie glutationu w osoczu krwi wynosi: ok. 3 mmol/l natomiast w erytrocycie (krwince czerwonej) jest go: 600-800 mg/l . W warunkach fizjologicznych ponad 98% wewnątrzkomórkowego glutationu stanowi zredukowana forma tiolowa (GSH). Pozostała część to przede wszystkim utleniona forma dwusiarczkowa (GSSG) oraz mieszane dwusiarczki (głównie GS-S-białko) [Winiarska K.: Glutation: niezwykłe funkcje pospolitego tripeptydu, Post. Bioch. 46(4), 2000]

Ta strona używa plików cookies aby lepiej spełnić Państwa oczekiwania. Jednocześnie informuje, że można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Wiecej w polityce prywatnosci.

Akceptuje cookies z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information