Glutation i starość

       Dwudziestowieczny postęp w technologii sanitarnej, zmiany w trybie życia znacznie wydłużyły życie ludzkie, jednakże nie zmniejszyły ilości chorób w starszym wieku. Większość osób choruje na zmiany miażdżycowe, udary, choroby serca, nowotwory, reumatyzm, cukrzycę, chorobę Alzheimera, Parkinsona, zaćmę i inne wyniszczające choroby. Warto wiedzieć, iż u podłoża tych wszystkich chorób jest stres oksydacyjny.

        Stres tlenowy czy też obciążenie tlenowe to zaburzenie równowagi między przeciwutleniaczami, takimi jak witamina C, witamina E, glutation, a utleniaczami, takimi jak np. fenole. Przyczyną nadmiernej ilości utleniaczy może być wzrost szybkości wytwarzania reaktywnych form tlenu (przy dużym wysiłku fizycznym, stresie psychicznym, zatruciu, stanach zapalnych, napromieniowaniu), upośledzenie działania enzymów o działaniu antyoksydacyjnym. W efekcie powstaje oksydacyjne uszkodzenie wszystkich składników komórki, a szczególnie białek, lipidów i DNA. Niewielkie uszkodzenia mogą być naprawiane przez organizm, jednak większy stres oksydacyjny prowadzi do śmierci komórek (martwicy).

     W jaki sposób bronić się przed oksydacją ustroju? Przede wszystkim należy niedopuścić do powstania wolnych rodników tlenowych i ich reakcji ze związkami biologicznie czynnymi. Odpowiadają za to enzymy antyoksydacyjne oraz białka wiążące jony pierwiastków przejściowych. Kolejnym działaniem będzie wychwycenie reaktywnym form tlenu, które już powstały w organizmie. W środowisku wodnym są to witamina C, kwas moczowy oraz glutation, a w środowisku lipofilnym witamina E, karotenoidy oraz nierodnikowe reakcje utlenienia. Ważnym celem będzie również odtwarzenie prawidłowej struktury uszkodzonych cząsteczek, m.in. przez enzymy naprawiające uszkodzony DNA.

     Jean Carper w swojej książce „Stop Anging Now” uznała glutation naczelnym antyoksydantem, który usuwa wolne rodniki, a podnoszenie jego stężenia w organizmie jest niezbędne do utrzymania młodości i zdrowia. Związany z wiekiem spadek glutationu widoczny jest we wszystkich tkankach, w wątrobie, nerkach, płucach, sercu, trzustce, mózgu. Badania prowadzone przez ekspertów geriatrii (C.A. Lang, M. Julius) wykazują, że podniesiony poziom glutationu u osób starszych daje im fizyczną, psychiczną i społeczną przewagę nad osobami, u których wykryto niskie stężenie glutationu. Włoscy badacze G. Passolio i M. R. Taglimonte badali osoby w wieku 100 lat i powyżej i wykazali, że ich długowieczność związana była z wyższym poziomem glutationu we krwi niż wśród średniej populacji 50-latków.

     Niższy poziom glutationu w organizmie sprawia, że stajemy się bardziej podatni na toksyczne działanie leków i zanieczyszczeń. Obniża się również sprawność układu odpornościowego, częściowo tłumacząca częstsze występowanie nowotworów i infekcji.

      Wolne rodniki utleniają kwasy tłuszczczowe (lipidy) błon komórkowych skóry, białka strukturalne, zwłaszcza kolagen oraz białka enzymatyczne. Skutkiem jest osłabienie włókien kolagenu, który ma funkcję uszczelniającą i wzmacnia skórę. Zaburzenia w wytwarzaniu kolagenu powodują wolniejsze gojenie się ran, przyśpieszony zanik tkanki skórnej, rozstępy skórne, cellulitis i tworzenie się zmarszczek.

     Duża ilość wolnych rodników powoduje zmniejszenie produkcji energii w mitochondriach, co ma wpływ na nasze obniżone poczucie witalności.

      Co można zrobić aby być zdrowym oraz zachować młodzieńczy wygląd i witalność?

     Zadbajmy o obecność w naszym pożywieniu witaminy C (usuwa bezpośrednio wolne rodniki), witaminy E (chroni błony lipidowe), minerałów: manganu (spowalnia starzenie się mitochondriów), selenu (składnik enzymu regenerującego glutation, zwłaszcza w układzie nerwowym), enzymów roślinnych oraz dostarczajmy glutation w formie fosfolipidowej, który jest głównym antyoksydantem i detoksykantem wewnątrzkomórkowym, a jednocześnie wzmacnia i odbudowuje błonę komórkową.

      Nie ma wątpliwości, że mamy wpływ na swój stan zdrowia, wygląd i jakość życia. Świadomość tej sprawczości wzmacnia naszą wiarę, że życie może być piękne w każdym wieku.

O stresie oksydacyjnym można  przeczytać więcej w artykule:

J.Kulbacka, J. Saczko, A. Chwiłkowska - Stres oksydacyjny w procesach uszkodzenia komórek

Ta strona używa plików cookies aby lepiej spełnić Państwa oczekiwania. Jednocześnie informuje, że można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Wiecej w polityce prywatnosci.

Akceptuje cookies z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information